ŞEHİDE MEKTUP

     İki bin sekizden bin dokuz yüz on sekize selam,

 O günden bu güne sizler için çok oldu kelâm.

  Kimi rahmetle yâd eyledi, kimi öylesine geçti,

     Kimileri senin kan döktüğün yerlerde şarap içti.

*****

     On altı Mart ta Tortum beklerken mutlu şafak ı,
 Derken ‘Allah, Allah’ nidaların inletti âfâk ı.

         Üç-beş gâzinin dereden, ‘Haydi bre Kafir’ nârası,

     Duyulunca Çarel' de,  kanadı Ermeni’nin yarası.

 *****

 Senin o şahlanışın dağları, dereleri eyledi yol,

 Analar, bacılar, gözyaşıyla dûa ettiler bol bol.

     Tortum’da Kel Yunus, Keğani’de Mahmut Çavuş,

     ‘Haydi yiğidim, düşman ovada, peşinden kavuş.’

*****

    Peygamberin eli sırtında,yenilmez aslandın Sen,

     Hangi dipte kaldı bilmem, ihtiyar Türk leri kesen?

 Tortum’un yamaçlarında çizmelerimi kaldı bak,

   Küstün mü? Bari kalk, küçük bir mum daha yak.

 *****

 Torunların dağılıp gitmiş her biri ayrı bir yana,

    Bilmem bunun için mi kurban olmuştun vatana?

   Aldırma sizler için söylenen şatafatlı sözümüze,

      Aman, saklı mezarından kalkıp bakma yüzümüze.

 *****

          O günkü düşman bugün dost olmuş, ben nasıl edem?

          Seni temsil, sadece gösterişte kaldı eyy şanlı dedem.

    Senin kılıcını bile tahtadan yapmaya âciz kalmışız,

  ‘Kılıç, kalkan’ ne kelime, kendimizi sefaya salmışız.

*****

       Garip yolcu olup yanılarak uğrasan bir gün yanımıza,

          Bakmazsın yüzümüze, iğrenerek tükürürsün kanımıza.

     Haya perdesi sınırları zorlayarak yırtılmış da gitmiş,

         Dağlara bıraktığın şehâbet karları çoktan eriyip bitmiş.

 *****

        Gün gelse de ‘işte torunun’ diye gösterseler beni Sana,

            Kaçacaksın biliyorum, kaçacaksın fersah fersah bir yana.

  ‘Bumu dur benim neslim?’ diye yana yana ağlarsın,

          Pâk bedeninle Kıyamete dek mezarda matem bağlarsın.

 *****

  Ne seni tanıdık, ne tanıttık, affet şanlı şehidim bizi,

     Kirlenmiş dünya neyinize, bekliyor temiz Cennet sizi.

      Sen üzülme, ayağındaki yırtılmış postal bile olamadık,

      Metâneti yitirdik, senden sonra huzuru da bulamadık.

 *****

      Sahte gülücüklerle ağzımız kulaklarımıza dek vardı,

 Bütün hayatımızı Avrupa’nın sahte modası sardı.

    Senin övünerek bizlere bıraktığın o güzelim kültür,

       Bir kalemde siliverdik, yuvarlanıp gitti paldır küldür.

 *****

Fâtihaları çok gördük, çelenk koydular yanına,

    Hayasızca basıp geçtik gülerek mübârek kanına.

      ‘Sen misin bize vatan hediye eden’ diye alay ettik,

        Bak, beğenmedik ya seni, başımızla göklere yettik.

*****

 Ağlar mısın, güler misin? Halimiz bu, yalan yok,

  Vefâ Seninle gitti, bizlerden çok uzaklarda çook.

    Bari himmet eyle azcık, doğrulsun bükük belimiz,

     Ne varsa Sende vardır, yoksa pek perişan halimiz.

 *****

 Tuncay ŞAHİNOĞLU

16 Mart 2008